Pracownia Projektowa ARTVIZ  

Sklep www.room-idea.pl

 wdzięczne różności...

 

Pokoje dla dzieci to bardzo wdzięczny temat. W naszych domach i mieszkaniach urządzamy pokoje dziecięce częściej niż inne wnętrza. Dzieciaki szybko rosną, a wnętrza wymagają ponownie dostosowania do wieku, rozwoju i zainteresowań. Wśród naszych projektów znajduje się wiele pomysłów na pokój dla dziecka. Także i tutaj znajdziecie Państwo zróżnicowanie stylu. Pokoje tak różne jak różne są dzieci... Proponujemy projekty pokoi oparte na meblach zarówno polskich jak i zagranicznych producentów, w różnym zakresie cenowym. Dobieramy jak w każdym wnętrzu kolorystykę i rodzaj ścian, podłóg, oświetlenie, dywany i odpowiednie meble. Dobieramy wg Państwa upodobań, zgodnie z wiekiem dziecka i jego zainteresowaniami. Jeżeli jest taka potrzeba i możliwość - proponujemy korekty w projekcie budowlanym, szczególnie przy ściankach działowych, czasem też zamianę przeznaczenia dedykowanych pomieszczeń.

Wybór mebli do projektowanego pokoju należy głównie do rodziców i dzieci. Możliwe jest również wykonanie indywidualnego projektu mebli do pokoju dziecięcego lub dopasowanie się do istniejącej częściowej zabudowy np. szafy wnękowej.

Pokoje dziecięce i młodzieżowe są najbardziej wielofunkcyjnymi wnętrzami w naszych domach. Są biurem i sypialnią, miejscem spotkań towarzyskich i jednocześnie prywatnym, zacisznym kącikiem. Szczególnie w projektach wnętrz dla nastolatek mamy specyficzne wytyczne. Czasem są to wnętrza bardziej szalone, czasem poważne... romantyczne lub nowoczesne, kolorowe albo stonowane i wyciszone. Łączymy style, szukamy tej specyficznej indywidualności, która będzie odpowiadała młodym właścicielkom...

 

trzy okladki publikacje dzieciece 450px

zobacz wszystkie NNasze projekty wnętrz, artykuły, prezentacje i porady
dotyczące pokoi dziecięcych i młodzieżowych.

 projekty wnętrz pokoi dla dzieci - galerie

 

przykładowe aranżacje pokoi dla dzieci mniejszych i większych

Kilka przykładów projektów pokoi dziecięcych. Jest wśród nich i pokój dla dziewczynki i pokój dla chłopca, pokój dla bliźniąt oraz wspólny pokój dla rodzeństwa - dla dziewczynki i chłopców. Aranżacje pokoi mogą być tematyczne lub uniwersalne, stylizowane i nowoczesne. Projektujemy chętnie kolorowe pokoje dla dzieci, ale też pokoje bardziej stonowane. Wśród naszych projektów znajduje się wiele pomysłów na aranżację pokoju dla dzieci i nastolatków. Próbujemy przewidywać jak pokój dziecka będzie funkcjonował, jak dziecko będzie wykorzystywać przestrzeń, jak będzie wyglądał, gdy wprowadzimy do niego zabawki, gry, książki... wszystko to, co w pokoju dziecięcym może się realnie pojawić. Więcej projektów w galeriach podzielonych tematycznie na pokoje dla dziewczynek, pokoje dla chłopców, pokoje dla rodzeństwa i pokoje dla nastolatek. Linki powyżej na miniaturach galerii.

pokój dla dziewczynki i pokój dla chłopca, pokój dla bliźniąt oraz  wspólny pokój dla rodzeństwa - dla dziewczynki i chłopców


zapytajwyposażenie

Wyposażamy pokoje dziecięce w materiały wykończeniowe i dekoracyjne. Kompletujemy tapety i fototapety
seryjne i na indywidualne zamówienie, specjalistyczne farby, dywany i tekstylia do pokoju dziecięcego,
oświetlenie oraz dekoracje. Możemy zorganizować kompletne wyposażenie projektowanego pokoju.
U naszych partnerów oferujemy również korzystne warunki zakupu i rabaty.


sklep partnerski

Zapraszamy do naszego sklepu partnerskiego z wyposażeniem pokoi dla dzieci i nastolatków. Poza artykułami wyposażenia wnętrz znajdziecie tam również proponowane przykładowe zastawienia na tablicach typu moodboard, co czasem wystarcza zamiast szczegółowego projektu wnętrza z wizualizacjami fotorealistycznymi 3d. Oferujemy meble, dywany, lampy i tapety oraz inne dekoracje do kompleksowego urządzenia pokoju dziecka: www.room-idea.pl


miski nici i pszczoly moodboard room-idea pl
rosa scout moodboard2 room-idea plcommanders timoore moodboard room-idea plkolibry i silk MLIS moodboard room-idea pl

strzalka goraCopyright © ArtViz. Wszelkie prawa zastrzeżone.Kopiowanie i powielanie bez zgody autora zabronione.
wnętrza projektowanie projektant wnętrz architekci aranżacja architekt artviz

Wersja tekstowa artykułu z HOME&HOME 2(21). Pełną wersję (FLASH) można zobaczyć tutaj.

Razem czy osobno? Pokoje dla bliźniąt.

TEKST, PROJEKT I WIZUALIZACJA WNĘTRZ: JOLANTA ŻUR, PRACOWNIA PROJEKTOWA ARTVIZ

Duży wspólny pokój w starym budownictwie – dwa warianty aranżacji pokoju dla chłopców

Każdy pokój dziecięcy jest przestrzenią wielofunkcyjną i powinny znajdować się w niej strefy przeznaczone do zabawy, nauki i odpoczynku. W przypadku pokoju dla dwójki dzieci w wieku szkolnym, szczególnie w pokoju bliźniąt, niektóre z tych stref możemy celowo łączyć lub wręcz celowo je oddzielać – w zależności od predyspozycji, zainteresowań i charakteru dzieci. Dobrze, gdy pokój ma odpowiednie rozmiary, bo trzeba w nim zmieścić wszystko niemal podwójnie. Dzieci już w wieku przedszkolnym najczęściej wykazują zdecydowaną indywidualność, odrębność zainteresowań i różne predyspozycje, bo przecież bliźnięta to nie podwójne dziecko, tylko dwójka różnych dzieci w jednym wieku. Być może główne zainteresowania dzieci będą miały podobne, gdyż wychowują się w identycznych warunkach, oglądają i czytają te same bajki, ale jednak jedno może łatwiej przyswajać regułki matematyczne, drugie będzie potrzebowało więcej czasu na naukę czytania czy może uwielbiało prace plastyczne. Dzieci będą też gromadziły coraz więcej już własnych, nie wspólnych, rzeczy jak ulubione gry i książki, otrzymane wyróżnienia, nagrody i dyplomy czy też te zwykłe i niezwykłe pamiątki...Wspólną przestrzeń dla dzieci można tak zagospodarować, by każde miało „swój własny kawałek podłogi” i odrębność tam, gdzie jej potrzeba. Prezentowany w artykule duży pokój w starym budownictwie posiada sporą powierzchnię, pozwalającą na swobodę dla dwójki dzieci, ale przede wszystkim posiada dwa osobne, oddalone do siebie okna, które stają się podstawą podziału wnętrza.Ten pokój został przeznaczony na pokój dla chłopców bliźniaków. Jego aranżacja może być różna, w zależności od przyjętych wstępnie założeń funkcjonalnych, podziału lub uwspólniania niektórych stref. Już wybór formy mebli, ich dostępnych brył i konfiguracji, musi być powiązany ze wstępnie przewidywanym planem i podziałem stref pokoju. Nie wszystkie typy mebli pozwalają jednak na dowolne ustawianie we wnętrzu...

Podczas projektowania pokoi dziecięcych coraz częściej pojawia się temat pokoi dla bliźniąt i związane zawsze z tym tematem wahanie – razem czy osobno?W pierwszych kilku latach najczęściej jest to pokój wspólny. Problem powraca, gdy dzieci zbliżają się do magicznego wieku szkolnego... Jeśli rodzice decydują się na dwa osobne pokoje, to temat projektowy nie różni się w zasadzie niczym od typowego projektowania pokoju dla dziecka.

Pokój chłopców ma jeden, wspólny temat przewodni – oczywiście tu są to samochody. Jednak dekoracje, tapety czy kolorystyka są sprawą wtórną i powinny być w projekcie modyfikowalne, co będzie widać też w drugiej aranżacji. Bardziej stały pozostaje dobór i ustawienie mebli oraz oświetlenie wnętrza, które wynika często z podziału na strefy i ogólnej aranżacji pokoju. Decyzją rodziców każde z dzieci miało mieć własne biurko, a biurka miały być rozdzielone i ustawione przy osobnych oknach. Potraktowano to jako główne i niezmienne założenie projektowe. Inne strefy można było łączyć lub dzielić dowolnie. Wybrane wstępnie meble pozwoliły na ciekawą aranżację przestrzeni z połączonymi strefami do wypoczynku i zabawy. Meble do przechowywania ubrań oraz regały na gry, książki i zabawki stoją również w połączonych grupach, jednak wyraźnie można wskazać, który regał czy szafa do kogo należą...Wybór mebli do pokoju dzieci, to już wstępny wybór stylizacji wnętrza. Przez swoją kolorystykę i formę narzucają rozwiązania dla całej przestrzeni. Tak też w tej aranżacji całe wnętrze jest wynikiem wyboru mebli. Dekoracje, dywany, kolor rolet, nawet tapicerka krzeseł podporządkowane są wybranym kolorom wykończenia mebli. Tapety raczej powiązano z tematyką pokoju, jednak nie bez znaczenia było dopasowanie ich do formy mebli. Dodatkowym założeniem było umieszczenie w pokoju dzieci telewizora, co nie jest wyjątkowym wymogiem, bo spotykamy się ostatnio dość często albo z dodatkowym pokojem telewizyjno-rozrywkowym dla dzieci w dużych domach, albo z kącikiem na telewizor przy większych pokojach dziecięcych. W tym przypadku ustawienie mebli i strefy do zabawy było powiązane również z miejscem na telewizor. Dzieci mogą oglądać bajki z łóżek lub w trakcie zabawy na dywanie. Jednak już oba biurka ustawione są tak, by telewizor nie rozpraszał dzieci w trakcie nauki. Dodatkowym wyposażeniem pokoju i jednocześnie dekoracją są kolorowe wiszące półki. Część z nich jest wspólna, część można przyporządkować do każdego z chłopców. Ich ciekawa forma połączona z kolorami zdecydowanie urozmaica ściany tego wysokiego pokoju.Ze względu na wysokość pomieszczenia zdecydowano się również na obniżony pas z oświetleniem wokół sufitu. Jest to oświetlenie dodatkowe i w zależności od upodobań inwestorów może być albo halogenowe, albo oszczędnościowe ledowe. W pokoju jest jeszcze oświetlenie centralne na suficie oraz dodatkowe oświetlenie przy łóżkach i biurkach.

Układ łóżek w tej aranżacji jest nieco hotelowy, jednak wynika z funkcji konkretnych mebli. Wybrane tapczaniki otwierają się od szczytu. Zdecydowano też, aby między łóżkami był zachowany dystans. Dzieli je szeroka komoda pełniąca funkcję wspólnej szafki nocnej. Oczywiście na układ mebli wpłynęła też nieco geometria pokoju i układ okien. Były one już wstępnie zdefiniowane jako strefa do nauki dla każdego z dzieci.

Wybrane do aranżacji meble mają spore wymiary – są to szerokie regały i komody, długie półki, znacznych rozmiarów szafy czy biurka. Ponieważ wszystko w pokoju dla bliźniąt występuje podwójnie, jest z aranżacją takiego pokoju więcej kłopotu niż z nawet znacznie mniejszym pokojem pojedynczym. To geometria pokoju wstępnie wprowadza selekcję mebli, które w ogóle można w takiej zdublowanej aranżacji zastosować, aby zachować jakąś ideę podziału tej przestrzeni.

Wspólny pokój dla bliźniąt musi pomieścić podwójną ilość mebli, zazwyczaj też większą ilość zabawek i gier.

Gdy planujemy taki pokój dla dzieci w wieku szkolnym (na kilka lat) pomyślmy również o potrzebach tych przyszłych nastolatków. Druga aranżacja tego samego pokoju pozostawia obniżony pas wokół sufitu i układ stref do nauki dla dzieci. Zmienia się kolorystyka, niknie tematyka przewodnia, zmieniają się oczywiście meble i przede wszystkim podział stref.Zastosowane meble mają zupełnie inne wymiary, inny wybór brył, inne funkcje... Łóżka inaczej się otwierają i mają wysuwane szuflady, więc wymuszają też inne ustawienie w pokoju. Za tym konsekwentnie idzie dalsza aranżacja. Możliwy jest taki układ mebli w pokoju, jakby połączono dwa zupełnie odrębne pokoje wspólną tylko strefą do zabawy, którą jest dywan. Każdy z chłopców ma w pobliżu biurka swoje łóżko, swój regał i dodatkowe meble do przechowywania. Nie ma jednak w tej aranżacji idealnej symetrii. Różnymi bryłami mebli zapełniono przestrzeń tak, aby była jak najbardziej funkcjonalna i wykorzystana. Przy jednym z łóżek pojawia się więc dodatkowa szafa narożna, która będzie tu częścią wspólną, pewnie bardziej do dyspozycji rodziców na stroje wizytowe lub posezonowe dzieci. Wspólny pozostaje również telewizor, który umieszczono tym razem na innej ścianie, ale znów tak, aby można było obejrzeć bajkę zarówno z każdego łóżka, jak i z dywanu w trakcie zabawy. Ustawienie biurek nadal pozostaje w kontrze do telewizora, co wydaje się właściwe.

Wyraźny podział pokoju na dwie strefy można niemalże narysować kredą na podłodze. Wspólna jest tylko część do zabawy. Dla każdego dziecka mocno zaznaczona odrębność.

Zmieniona kolorystyka pokoju i forma dekoracji ścian wynika ponownie z próby dopasowania aranżacji do formy, funkcji i wybarwienia mebli. W zasadzie tu również ważną rolę odegrała sama idea zastosowanych mebli. Zmieniają one całkowicie charakter pokoju dziecięcego i podporządkowują sobie jednoznacznie resztę aranżacji. Nieco zmieniono też oświetlenie pokoju, a w zasadzie zredukowano jego część dekoracyjną przy suficie. Oświetlenie poszczególnych stref zostało oczywiście powiązane z ich umiejscowieniem.

Nie wszystkie typy mebli pozwalają na dowolne ustawianie we wnętrzu.

Już wybór formy mebli, ich dostępnych brył i konfiguracji, musi być powiązany z przewidywaną aranżacją i podziałem funkcyjnym pokoju. Ważny jest nawet sposób otwierania łóżka-kanapy.

Zaprezentowany tu pokój dla chłopców otwiera temat wspólnych pokoi dla bliźniąt w wieku szkolnym. Pokazaliśmy dwie różne aranżacje tej samej przestrzeni. Te przykłady nie wyczerpują oczywiście tematu, więc kolejna aranżacja z tej serii (do obejrzenia już w następnym numerze Home&Home) będzie dotyczyła również pokoju bliźniąt i kolejnego układu mebli we wnętrzu z innym podziałem i łączeniem stref.

Wersja tekstowa HTML artykułu z HOME&HOME 9(19). Pełną wersję (FLASH) można zobaczyć tutaj.

Oryginalne wnętrze nie tylko dla nastolatki.

TEKST, PROJEKT I WIZUALIZACJA WNĘTRZ: JOLANTA ŻUR, PRACOWNIA PROJEKTOWA ARTVIZ

Przeznaczenie na pokój dla dziecka, a wręcz na apartament z wydzieloną garderobą i łazienką, takiej powierzchni robi wrażenie. Ciekawie rozplanowana przestrzeń, zwieńczona łukowym przejściem między salonem a sypialnią wygląda, zdaniem inwestorów, całkiem zjawiskowo.

Jest to wnętrze z potencjałem – to pierwsze wrażenie po analizie surowej przestrzeni do zaprojektowania. Szkoda było dzielić je drzwiami pomiędzy sypialnią a salonem. Mając do dyspozycji 65 m2 dla jednej osoby, nie można odczuwać nigdzie ciasnoty, a zamknięcie sypialni nie dawało takiego komfortu. Wnętrze jest dopasowane oczywiście do charakteru innych pomieszczeń w tym dużym domu pod Warszawą. W założeniu miało być romantyczne w części sypialnianej, a nowoczesne i młodzieżowe jednocześnie w strefie dziennej. Meble o linii romantycznej przeniknęły oczywiście również do salonu, gdyż przy wizualnym połączeniu obu stref należało zachować spójność. Jednak obok nich pojawiły się nowoczesne w formie inne meble, takie jak sofy, stoliki i kilka dodatków. Ciekawy, ciepły kolor drewnianej podłogi w części dziennej apartamentu stanowi piękne tło dla całego wnętrza i elementów jego wyposażenia. Wnętrze doświetlono trzema dużymi, ozdobnymi żyrandolami, ponadto lampami stojącymi, lampkami stołowymi i punktami niskowatowego oświetlenia wbudowanego. Z powodu dużej ilości lamp zaproponowano jedynie żyrandole jako lampy droższe. Pozostałe sześć lamp stojących i stołowych, o prostej i nowoczesnej linii, znaleziono wśród artykułów bardziej przystępnych cenowo. Ich forma jest tłem dla żyrandoli i tym bardziej je podkreśla. Oświetlenie jest pomyślane jako alternatywne. W zależności od użytkowania wnętrza, pory dnia, wykonywanych czynności można wykorzystywać różne grupy świateł i albo wnętrze mocniej doświetlić, albo wprowadzić oświetlenie bardziej nastrojowe.

Nowoczesne w formie i wykonaniu dywany są jednym z ważniejszych akcentów w tym wnętrzu.

Pierwszym krokiem przy projektowaniu wnętrz była zmiana układu ścianki działowej, jej formy i rezygnacja z drzwi pomiędzy salonem a sypialnią. Pozwoliło to na lepsze wykorzystanie światła słonecznego i zespolenie wnętrza, które dobrze doświetlone z kilku stron, jest otwarte na otaczającą przestrzeń. Charakter młodzieżowego pokoju wnoszą tapety graficzne, dodatki i kolorystyka.

W projektowaniu wnętrz światło spełnia równie ważną rolę co reszta wyposażenia. Jego dobre rozplanowanie wzbogaci i podkreśli aranżację – tak geometrię przestrzeni, jak i elementy wyposażenia. Niedbałe podejście do oświetlenia we wnętrzu może łatwo zepsuć cały efekt. Kącik towarzysko-telewizyjny pomieści wielu gości, pozwala też na przypisanie poszczególnym meblom tej strefy różnych funkcji oraz łatwą jej rearanżację. Tu również, a właściwie zwłaszcza tu, ważne jest alternatywne oświetlenie. Przy funkcji miejsca spotkań towarzyskich i kina domowego nie trzeba mocno doświetlać ani całości, ani nawet tej części przestrzeni. Oświetlenie nastrojowe, a jednocześnie energooszczędne jest bardzo wskazane, zarówno przy specjalnych okazjach, jak i na co dzień. Ze względu na przeznaczenie przestrzeni jednak dla dziecka, nie szukano bardzo oryginalnych metod i środków.

Obecnie na pokoje dla dzieci nie przeznacza się już najmniejszych pomieszczeń w domu. Nierzadko pokoje dziecięce mają powierzchnię sporego salonu. Jeśli tylko mamy takie możliwości, to jest to podejście bardzo przyszłościowe. Dobrze zaplanowany pokój dziecka, później nastolatki, będzie też odpowiedni po kilku latach dla studentki mieszkającej w dużym domu rodzinnym.

Najbardziej oddaloną od okien ścianę zaplanowano jako tło dla dużego telewizora. Przy niej mamy spory kącik towarzysko-telewizyjny.

Kilka wbudowanych punktów świetlnych i ciekawe lampy w wielu kątach powinny w zupełności poradzić sobie w różnych sytuacjach. Całe wnętrze jest ozdobione prostymi sztukateriami, które współgrają z charakterem pomieszczenia, z założenia mającego być częściowo romantycznym. Wymodelowane wnęki i półki z podświetleniem oraz lekko rozrzeźbiony sufit, na różnych poziomach czynią przestrzeń bardziej interesującą. Podkreślają też jej potencjał.

Łukowe zwieńczenie wejścia do części sypialnianej znajduje się w centrum uwagi, ponieważ mieści się niemal w geometrycznym środku wnętrza, a z pewnością na przecięciu jego głównych osi wizualnych. Podobne łukowe elementy znajdują się również w innych częściach domu, np. w łazience tego apartamentu. Nie jest to więc motyw zupełnie obcy. Ukształtowanie przejścia pozwala na ewentualne zamknięcie w przyszłości tej sypialni drzwiami dwuskrzydłowymi. Samo narzuca się też rozwiązanie ze skrzydłami przesuwnymi. Przy obecnym przeznaczeniu drzwi wewnętrzne wydały się jednak zbędne i właśnie ich brak dał ciekawsze wnętrze.

Dobrze współgrające ze sobą, przenikające się i uzupełniające strefy wnętrza całkiem dobrze wyglądają w różnych ujęciach obiektywu.

Łącząc ze sobą meble o linii romantycznej z nowoczesnym wyposażeniem, należy zwracać uwagę na umiarkowaną formę zdobień elementów stylizowanych. Zbyt ciężkie ozdoby wielu mebli nie pozwolą na bezkolizyjne połączenia z nowoczesnym wnętrzem.

Należy również docenić rolę sporych, gładkich połaci firan na typowych nowoczesnych karniszach, na tych dużych przeszkleniach, jakie zaproponowano już w projekcie architektoniczno-budowlanym rozbudowy domu. Maskując podziały okien i rozpraszając światło, zmiękczają one odbiór wnętrza, które mimo kontrastowych dekoracji, wydaje się nadal jasne i dziewczęce...

W strefie sypialnianej, za wezgłowiem łóżka dominuje tapeta z motywem graficznym, kolorystycznie przechodząca w kolor ścian tej strefy.

Proste w formie lampy stojące są dobrym kontrastem i tłem dla dekoracyjnego wieloramiennego żyrandola w sypialni i w salonie.

Od strony sypialni również świadomie zaplanowano akcent centralny. Jest nim widok na salon, ale też ciekawa i w sumie oczywista forma sufitu z punktowym oświetleniem wbudowanym. Początkowo, w założeniu projektu budowlanego, sypialnia była mniej przestronna. Wyjście łukiem w część salonu optycznie i realnie ją powiększyło, mimo że szerokość sypialni przy wezgłowiu łóżka pozostała taka sama, jak wstępnie planowano. Uzyskano dobrą i swobodną przestrzeń między łóżkiem, komodami, fotelem i samym wejściem do tej części mieszkania. Cała geometria wnętrza wydaje się być dobrą bazą do ewentualnych zmian wystroju w późniejszym okresie. Zmiana tapet i głównej kolorystyki pomieszczeń przy zachowaniu tej geometrii daje nadal wiele możliwości. Młoda właścicielka ma do wyłącznej dyspozycji ogólnie sporo miejsca. Ciekawe, czy szybko określi funkcję wszystkich zakamarków i czy w praktyce zgodzi się ze wstępnym zamysłem projektanta co do wykorzystania całości przestrzeni.

Wersja tekstowa HTML artykułu z Dom z Ogrodem 11/2011. Pełną wersję (FLASH) można zobaczyć tutaj.

porady architekta

Projektując pokój dziecka przewidujemy bałagan

Tekst: Jolanta Żur - architekt wnętrz
projekt i wizualizacje: Pracownia Projektowa ARTVIZ

Zaprojektowanie pokoju dziecka to zadanie specjalne. Wiele funkcji jednej przestrzeni, wydzielone w miarę możliwości strefy, ulubione kolory i bohaterowie, mnóstwo form mebli do wyboru. Zawsze też po drugiej stronie staje rozsądek, ekonomia czy niechęć do częstych remontów. Jak zaplanować pokój dziecka, by służył długo mimo zmieniających się potrzeb i gustów dziecka?

Na pokoje dziecięce przeznaczane są bardzo różne pomieszczenia. Każda taka przestrzeń wymaga specjalnego podejścia oraz konfrontacji z oczekiwaniami rodziców i dzieci. Projekt można zlecić architektowi lub zająć się nim we własnym zakresie – należy wówczas dokonać indywidualnej kalkulacji naszych możliwości. Po pierwsze, analiza parametrów wnętrza. Już sama geometria pokoju narzuca ograniczenia. Czeka nas też dobór odpowiedniej formy mebli, w zależności od wieku dziecka, funkcji mebli, indywidualnej potrzeby, odpowiedniej ilości miejsca do przechowywania rzeczy w pokoju dziecka. Dalej wzory, kolory, dekoracje. To wszystko daje wstępny zarys projektowanego pokoju. Te same meble można oczywiście ustawić na różne sposoby. Ważne jest odpowiednie zaplanowanie stref i funkcji pomieszczenia.


Jak to wszystko ogarnąć?

Projektując pokoje dziecięce, przewidujemy bałagan. Wyobraźmy sobie, gdzie i jakimi zabawkami będzie się dziecko bawiło. Gdzie ewentualnie rozłoży klocki, gazetki i książki.

W wykonywanych wizualizacjach projektów, także pokoi dziecięcych, projektanci próbują pokazać funkcjonowanie zaprojektowanej przestrzeni. Dzieci w pokojach potrzebują miejsc do nauki i do odpoczynku, ale najwięcej czasu, w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, spędzają jednak na zabawie. W każdym pokoju dziecięcym znajdziemy mniejsze i większe zabawki, książki i książeczki. Niektóre dzieci mają całkiem duży kłopot z odpowiednim ich porządkowaniem, czyli z samą organizacją. Czasem można lepiej dostosować przestrzeń wokół dziecka. Jeśli musimy przechowywać duże ilości drobiazgów, to odpowiednie meble i pojemniki, ich dobór i układ w pokoju mogą znacznie pomóc.

Pokój dla dwójki dzieci

Wspólny pokój dla rodzeństwa można zaplanować, łącząc strefy wypoczynku, nauki i zabawy lub też wydzielając każdemu z dzieci własną prywatną strefę. Podział lub łączenie stref planujemy na kilka lat. Decyzja należy do rodziców, bo najlepiej znają własne dzieci. To, czy będą umiały funkcjonować bez konfliktów, przebywając stale razem, zależy od ich charakterów. Może bezpieczniej jest wydzielić kilka stref bardziej prywatnych. Własne biurko i własne zainteresowania mogą pomóc w przyszłości w intensywniejszej i bardziej efektywnej nauce. Dzieci mogą mieć różne zdolności i potrzebować odpowiednio mniej lub więcej czasu na naukę matematyki, języków obcych czy praceplastyczne. Własny kąt, własny kawałek pokoju z łóżkiem może pozwolić na wyciszenie się i lepszy relaks. Małe dzieci chętnie przebywają i bawią się ze sobą, starsze już szukają odrębności. W dużym wspólnym pokoju zostawmy dzieciom wspólną strefę do zabaw, gdzie pomieszczą się również inne dzieci – goście. Pokazany obok pokój rodzeństwa to pokój chłopców bliźniaków. Chłopcy mogą razem bawić się i oglądać bajki. Każdy jednak ma swoje biurko blisko okna i z dala od telewizora, mają też optycznie podzielony pokój przez układ pozostałych mebli.

Sprzątanie pokoju nie jest zajęciem lubianym przez dzieci. Wspólna strefa zabaw to wspólna odpowiedzialność za sprzątanie po zabawie. Znalezienie odpowiedniego miejsca na przechowywanie i wspólnych, i osobistych zabawek może być kluczem do sukcesu i spokoju. Meble dziecięco-młodzieżowe często zaskakują praktycznymi rozwiązaniami, pojemnością i ilością wbudowanych schowków. Dodatkowa szuflada pod łóżkiem z funkcją kanapy pozwoli na przechowywanie dużych pudełek z klockami czy kolejką. Pojemne szuflady dodatkowej komody mogą być przeznaczone na zabawki, a kiedyś na ubrania. W planowaniu pokoju dla dzieci trzeba wybiegać w przyszłość i przewidywać różne możliwe scenariusze. Jeśli rozwiązania będą dość uniwersalne, nasza aranżacja przetrwa dłużej. Jak się sprawdzi, to po paru latach zmienimy tylko tapety. Uniwersalne bryły mebli dają się też łatwo przearanżować. Kłopot może być ewentualnie, jeśli pokój dziecka zabudujemy meblami zamówionymi na miarę.

Aranżowanie przestrzeni dla dzieci w wieku szkolnym przewiduje w pokoju biurka, które może nie były potrzebne wcześniej. Jeśli dzieci lubią budować z drobnych klocków, to w miarę możliwości dostawmy im stolik do zabaw. To uwolni częściowo miejsce do nauki od zabawek. Potrzeby dzieci z wiekiem będą się zmieniać, więc stolik zastąpią może kiedyś fotele muzyczne albo sprzęt sportowy.

Każde miejsce jest dobre do zabawy

Łóżko i biurko nie służą tylko do spania i do nauki. Z pewnością cyklicznie wprowadzać się tam będą różne stworki. Szafa może być również świetnym miejscem do zabawy lub osobistą galerią. Kreatywność dzieci może zaskoczyć nawet rodziców. Spróbujmy przewidywać. Jeśli dziecko chętnie rysuje i pokazuje swoje prace, można dać mu możliwość łatwej ich prezentacji na tablicach z magnesami. Rysowanie kredą poprawia koordynację i stymuluje. Jednak ulubionym miejscem zabaw dziecięcych była zawsze podłoga. To prywatny plac zabaw i kraina z wyobraźni. Ważne, by pokoju niepotrzebnie nie zagracać i dostosować ilość mebli do wnętrza, zostawiając kawałek podłogi z ciepłym dywanem.


Pokój dziecka starszego

Przy urządzaniu pokoju nastolatka rodzice nie mają już wyłączności, tak jak przy pokojach dla maluchów. Starsze dzieci często chcą uczestniczyć w wyborze koloru, stylu i mebli lub też często narzucają swój wybór. Rolą rodziców jest podsuwanie dzieciom różnych pomysłów i rozwiązań, które są w stanie sami zaakceptować.Jeśli urządzamy pokój od podstaw, z wymianą mebli, planowaniem układu i funkcji, podobnie jak wcześniej próbujmy pomóc dziecku urządzić pokój tak, by łatwo było w nim utrzymać porządek. Dostosowanie do układu mebli instalacji elektrycznej w pokoju dziecka małego, a szczególnie w przypadku
pokoju nastolatka, jest również tajemnicą ograniczenia bałaganu. Widoczne kable można często ukryć przez odpowiedni układ gniazd elektrycznych.

Budowa domu i planowanie wnętrz

Jeśli planujemy urządzanie pokoju dziecka w domu, który właśnie budujemy, nie róbmy tego na ostatnią chwilę. Pomimo stresu związanego z samą budową, należy do tematu podejść poważnie, bo od tego, jak dziecko będzie się czuło w swoim pokoju, zależy później nasz relaks i funkcjonowanie całego domu. Jeśli brakuje nam czasu, można zlecić to architektom, tak jak zaplanowanie kuchni, łazienki czy salonu.

Historia jednego projektu

Otrzymane zlecenie wydawało się nam proste. Mama – inwestorka z góry narzuciła tematykę pokoju, zakupiła też już wcześniej dekoracje, które miały się w nim znaleźć, więc pozostało tylko spiąć przestrzeń w spójną kompozycję i przedstawić klientowi w postaci ładnych wizualizacji.

Jednak czekała nas niespodzianka. Dopiero przy przedstawieniu naszej wersji projektu i jego omawianiu uzyskaliśmy, jakże ważne, informacje o autyzmie dziecka i specjalnych zaleceniach terapeuty. Pewnie trudno jest o tym mówić, jeśli jednak architekt ma dostosować wnętrze do potrzeb konkretnej osoby, konkretnego dziecka, to takie informacje są istotne przy planowaniu wnętrza.

Znając specyficzne wymagania, jest dużo łatwiej. Standardowe podejście nie może się sprawdzić przypadkowo. W wersji pierwszej naszego projektu problemem okazały się niejednoznaczne sygnały, które może odbierać dziecko oraz nadmiar kontrastowych i drobnych dekoracji. Ponieważ pokój ogólnie się podobał, dokonaliśmy paru zmian na wcześniejszej bazie. Należało wymienić meble na bardziej spokojne i ograniczyć dodatkowo ich zdobienia. Zdecydowaliśmy pozostawić
dekoracje szafy, jednak już komody dostały gładkie fronty. Meble są jednym z droższych i bardziej stałych elementów wyposażenia, więc istotnie należy dobrze przemyśleć ich dobór do wnętrza i do potrzeb dziecka.
Dekoracje mniejsze, jak pudła, zawieszane obrazki czy nawet dywan, łatwiej jest wymienić. Nasz dywan z uśmiechniętym, trzymającym topór rekinem z ostrymi zębami na wszelki wypadek od razu zastąpiliśmy łagodniejszymi wzorami, zachowując
tematykę i nadal dopasowując się do dekoracji klientki. Uroczy stolik z nadrukowaną na blacie mapą zastąpił stolik z blatem gładkim, by nie rozpraszać dziecka przy pracy. Podobnie dostawione w przyszłości biurko będzie jednolite kolorystycznie. W obu wersjach zachowaliśmy układ funkcyjny pokoju, ponieważ spełniał wymagania naszego malucha. Łóżko w kąciku daje przyjazne
schronienie i dobry punkt obserwacyjny. Obie wersje projektu tego pokoju są dobre, jednak tylko jedna z nich została dostosowana do potrzeb Kuby, który ma tu mieszkać. Pokój dziecka z autyzmem ma niwelować przeszkody w skupieniu się i dobrym rozwoju. Wielu rodziców miałoby pewnie kłopot z wyborem wersji projektu.

Warto o tym pamiętać

Jeśli projekt zlecamy architektowi, który nie zna naszego dziecka, należy przekazać na wstępie jak najwięcej informacji, które mogą mieć wpływ na podejście do tematu. Jeśli urządzamy wnętrze sami, zróbmy sobie szkic układu i zestawienie wyposażenia, by nasze zakupy były w pełni przemyślane.

Pokój dziecka to miejsce bardzo szczególne. Nie można kierować się impulsami, modą, kolorami, a nawet piękną formą przy jego wyposażaniu. Trzeba znaleźć złoty środek. Jeśli do projektu podchodzi sam rodzic, musi zagłębić się w wiedzę architekta, jeśli architekt – powinien pozyskać od rodzica wszystkie informacje, które pomogą w lepszym dostosowaniu przestrzeni do indywidualnych potrzeb dziecka.